لالايی ها، نخستين شعرهای نانوشته ی زنان ایرانی
این متن و خوندم و گفتم برات بزارمش گلم اینا لالاییهایی هست که از دوران قدیم مادرها برای کوچولوهاشون میخوندن « لالايی» نخستين پيمان آهنگين و شاعرانه ای است که ميان مادر و کودک بسته می شود. رشته ای است، نامريی که از لب های مادر تا گوش های کودک می پويد و تاثير جادويی آن خواب ژرف و آرامی است که کودک را فرا می گيرد. رشته ای که حامل آرمان ها و آرزوهای صادقانه و بی وسواس مادر است و تکان های دمادم گاهواره بر آن رنگی از توازن و تکرار می زند. و اين آرزوها آنچنان بی تشويش و ساده بيان می شوند که ذهن شنونده در اينکه آنها آرزو هستند يا واقعيت...
نویسنده :
موژان
12:10









